« Καλως ορίσατε | Home | το (ψευτο)δίλλημα μεταξύ ασφάλειας και προσωπικών υποθέσεων »
Το μεγάλο έγκλημα σε βάρος της Αθήνας
By koukopoulos | August 9, 2007
Γράφει ο Στέφανος Μάνος στην καθημερινή:
η απόφαση της κυβέρνησης να μετατρέψει 5.000 στρέμματα του αεροδρομίου του Ελληνικού σε μητροπολιτικό πάρκο ήταν μια απίστευτη επίδειξη ματαιοδοξίας νεόπλουτων και τρανή απόδειξη βαθιάς πνευματικής κούρασης.
Αν κάτι χρειάζεται η πρωτεύουσα είναι να δημιουργηθούν 20-25 κήποι των 100 στρεμμάτων (ή και περισσότεροι μικρότεροι) στις διάφορες πυκνοκατοικημένες περιοχές. Τέτοιους κήπους –κοντά στο σπίτι τους– χρειάζονται οι μητέρες με τα παιδιά τους και όχι ένα απροσπέλαστο και άρα άχρηστο γι’ αυτές μεγαλεπήβολο πάρκο στα προάστια.
Τα χρήματα για την απόκτηση των εκτάσεων αυτών μπορούν να προέλθουν από ένα μέρος του Ελληνικού.
Όμως, όπως εξηγεί και παρακάτω στο άρθρο του, η πραγματική αξιοποίηση της καταπληκτικής ευκαιρίας που αποτελεί το Ελληνικό δεν θα έχει μόνο άμμεσες ωφέλειες στην χρηματοδότηση της ανάπτυξης άλλων περιοχών αλλά θα συμβάλλει έμμεσα και στην αντιμετώπιση σωρείας προβλημάτων για τα οποία συνήθως κατηγορείται τάχα η “υπέρμετρη ανάπτυξη”:
Η δημιουργία ενός νέου «προνομιούχου» προαστίου και η κατακόρυφη αναβάθμιση είκοσι περιοχών του Λεκανοπεδίου (εκεί όπου θα δημιουργηθούν οι νέοι Κήποι) θα δώσει διέξοδο υψηλής ποιότητας κατοικίας στις ομάδες του πληθυσμού που την αναζητούν.
Οι κοινωνικές αυτές ομάδες σήμερα είναι υποχρεωμένες είτε να πιέζουν προς τα πάνω τις τιμές στις υπάρχουσες «καλές» περιοχές, είτε να πιέζουν τους πολιτικούς τους φίλους για να επιτραπεί η καταστρεπτική τσιμεντοποίηση της περιοχής των Μεσογείων, καθώς και των δασών του Λεκανοπεδίου.
Είναι λυπηρό πάντως το ότι η πολιτική ζωή της χώρας είναι τόσο σάπια που τα όσα λέει εδώ και χρόνια ο Στέφανος Μάνος (το 2001 πρωτοπροτάθηκε από τον Σιμήτη η δημιουργία αυτού του υπερ-πάρκου) δεν λαμβάνονται καθόλου υπόψη. Πέραν του τι σημαίνει αυτό για τους κυβερνώντες, δείχνει επίσης κατά την γνώμη μου ότι τα κόμματα και οι πολιτικοί το θεωρούν taboo ή τουλάχιστον ασύμφορο για αυτούς να συνταχθούν με μια σωστή άποψη όπου και από όποιον αυτή εκφραστεί. Εντάξει, η κυβέρνηση (τότε και τώρα) είναι διαπλεκόμενη και γραφειοκρατική και άλλα. Τα μικρά κόμματα της βουλής όμως γιατί δεν αισθάνονται την ανάγκη τουλάχιστον να εκφέρουν γνώμη επί των παραπάνω; Μήπως τελικά και ο Συνασπισμός είναι και αυτός ένα οπορτουνιστικό κόμμα που βάζει την δική του πολιτική ματαιοδοξία και “φήμη” πάνω από τα όσα ευαγγελίζεται;
Topics: Uncategorized |